Kosten van kaartbetalingen uitgelegd: wat betaal je echt voor Bancontact, Visa en Mastercard?

Sinds 1 juli 2022 moet elke Belgische onderneming die aan consumenten verkoopt minstens één elektronische betaalmogelijkheid aanbieden. Kaartbetalingen zijn dus geen keuze meer, maar de prijs ervan wel. Veel zelfstandigen betalen meer dan nodig, simpelweg omdat de afrekening moeilijk te lezen is.

Uit welke onderdelen bestaat de prijs?

Elke kaartbetaling kost je een combinatie van vier dingen:

• Interchange: een vergoeding die naar de bank van je klant gaat. Voor consumentenkaarten uitgegeven in de EU is die wettelijk geplafonneerd op 0,2% voor debetkaarten en 0,3% voor kredietkaarten.
• Schemakosten: wat Visa, Mastercard of Bancontact zelf aanrekenen voor het gebruik van hun netwerk. Die zijn niet geplafonneerd.
• De marge van je aanbieder: wat de partij die je betalingen verwerkt erbovenop rekent. Hier zitten de grootste verschillen tussen aanbieders.
• Vaste kosten: terminalhuur, abonnementen, maandelijkse minimums en soms PCI- of administratiekosten.

Bancontact werkt anders

Bancontact is het Belgische debetschema. Je betaalt er meestal een vast bedrag per betaling voor, geen percentage. Voor een kapper of bakker met veel kleine bedragen kan dat zwaar doorwegen: 20 cent op een betaling van €4 is 5%. Op een betaling van €80 is het maar 0,25%. Kijk dus altijd naar je gemiddelde ticket.

Sinds de uitfasering van Maestro dragen de meeste Belgische bankkaarten naast Bancontact ook Debit Mastercard of Visa Debit. Bij een betaling in de winkel wordt meestal Bancontact gebruikt, maar online of in het buitenland het internationale merk. Je kunt dus voor dezelfde kaart verschillende tarieven betalen.

Blended of IC++: twee manieren van prijzen

• Blended: één percentage voor alles, bijvoorbeeld 1,5% op alle kredietkaarten. Eenvoudig, maar je betaalt hetzelfde voor goedkope en dure kaarten.
• IC++ (interchange plus plus): interchange en schemakosten worden aan kostprijs doorgerekend, de aanbieder rekent een vaste, zichtbare marge erbovenop. Transparanter, en meestal goedkoper zodra je een redelijke kaartomzet hebt.

Waarom zakelijke en buitenlandse kaarten duurder zijn

Het plafond van 0,2% en 0,3% geldt alleen voor consumentenkaarten uit de EU. Zakelijke kaarten vallen niet onder dat plafond en zijn duidelijk duurder. Bij kaarten van buiten Europa komen er bovendien hogere grensoverschrijdende en schemakosten bij. Een hotel of restaurant met veel toeristen betaalt daardoor gemiddeld meer per transactie. Met IC++ zie je precies welk deel van je kosten daaruit komt.

Een eenvoudig rekenvoorbeeld

Stel: je verwerkt €20.000 per maand met kaarten en betaalt gemiddeld 1,5% alles inbegrepen. Dat is €300 per maand. Kom je met een andere opbouw uit op gemiddeld 1,0%, dan betaal je €200. Dat verschil van €100 per maand is €1.200 per jaar, zonder dat er iets verandert voor je klanten.

Wat kun je nu doen?

1. Neem je laatste maandafrekening erbij.
2. Deel je totale kosten (inclusief terminalhuur) door je totale kaartomzet. Dat is je echte gemiddelde tarief.
3. Vergelijk dat met wat je zou betalen met interchange en schemakosten aan kostprijs plus een duidelijke marge.

Ligt je echte gemiddelde tarief ver boven 1%, dan is de kans groot dat je te veel betaalt.